[คลิกที่ภาพปกแต่ละภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่]

อีกประมาณ 3 สัปดาห์ก็จะถึงกำหนดเวลาวางจำหน่ายหนังสือเล่มที่ห้าในชุด The Keys to the Kingdom (ฉบับแปลภาษาไทยโดย สนพ.แจ่มใส ใช้ชื่อว่า "อาณาจักรแห่งกาลเวลา")ของ การ์ธ นิกซ์ (Garth Nix) นักเขียนชาวออสเตรเลียนแล้ว (ข่าวล่ามาแรงว่าฉบับภาษาอังกฤษออกวางจำหน่ายวันที่ 7 มี.ค.)

สำหรับผู้ที่ยังไม่เคยอ่านหรือแม้แต่รู้จักวรรณกรรมเยาวชนชุดดังกล่าวมาก่อน สามารถรับทราบรายละเอียดคร่าวๆ ได้ที่เว็บล็อกหน้านี้ครับ

หนังสือในชุดดังกล่าวที่ออกมาแล้วสี่เล่มจะมีชื่อตามตัวละครฝ่ายปฏิปักษ์ (Antagonist) ที่มีบทบาทเด่นในเล่มนั้นๆ ซึ่งก็คือเหล่าคณะผู้ดูแลที่มีชื่อตามวันทั้งเจ็ดวันในสัปดาห์ อันเป็นการบอกใบ้ว่าหนังสือในชุดนี้จะมีทั้งหมดเจ็ดเล่มด้วยกัน (เว้นแต่คนเขียนจะนึกพิเรนทร์ ใส่วันแปลกๆ ลงไปทีหลัง)

เล่มที่ 5 ที่กำลังจะวางแผงนี้มีชื่อว่า "Lady Friday"

Lady Friday หรือชื่อภาษาไทย (จากในเล่ม 4 "พฤหัสเจ้าศาสตรา") คือ "ท่านหญิงวันศุกร์" เป็นผู้ดูแลคนต่อไปที่อาร์เธอร์ เพนฮาลิกอน และ คปค. เอ๊ย! คณะผู้บริหารแห่งบ้านเบื้องล่าง (นำโดยคุณหญิงพรีมัส ร่างจำแลงของชิ้นส่วนพินัยกรรมชิ้นที่หนึ่งถึงสาม) ต้องเข้าตบตีเพื่อแย่งชิงสิทธิ์เหนือกุญแจดอกที่ห้า และพื้นที่ที่วันศุกร์ปกครองอยู่ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการยึดอำนาจกลับคืนมาสู่ทายาทอันชอบธรรมของบ้าน ซึ่งก็คืออาร์เธอร์นั่นเอง (ตอนนี้ดูเหมือนจะทำใจยอมรับความรับผิดชอบในฐานะทายาทผู้ทรงสิทธิ์ของตัวเองได้แล้ว)

ท่านหญิงวันศุกร์เป็นผู้ดูแลเพียงคนเดียวที่ผู้อ่านอย่างเราๆ ไม่เคยได้เห็นชื่อเต็ม (คือชื่อพร้อมยศศักดิ์นำหน้า) มาก่อน รวมถึงไม่มีเบาะแสให้คาดเดาเพศสภาพได้ด้วยเพิ่งมาปรากฏในบทส่งท้ายของเล่ม 4 ว่าเป็น "ท่านหญิง" นี่เอง (อย่างไรก็ดี ผู้อ่านบางคนก็รู้ชื่อของผู้ดูแลคนนี้มาล่วงหน้าแล้วจากบทสัมภาษณ์ของนิกซ์ในเว็บไซต์เว็บหนึ่ง และจากนั้นก็มีคนมาเพิ่มข้อมูลดังกล่าวลงใน Wikipedia ด้วย)

หลังจากได้อ่านอาณาจักรแห่งกาลเวลามาแล้วสี่เล่ม ผมแอบคิดว่าความสนุกประการหนึ่งที่ได้จากเรื่องนี้คือ การคิดฝันจินตนาการว่าตัวร้ายแต่ละตัว (หรือคณะผู้ดูแลที่ยังไม่ปรากฏ) กุญแจที่พวกเขาเหล่านั้นถือครองอยู่ ดินแดนส่วนอื่นๆ ของบ้าน รวมไปถึงรูปลักษณ์ในปัจจุบันของชิ้นส่วนพินัยกรรมที่เหลือจะมีลักษณะเป็นเช่นไร โดยเฉพาะในส่วนของตัวผู้ดูแลนั้นก็ชวนให้ถกเถียงกันได้ว่าจะเป็นตัวแทนของบาปประการใดในบาปหนักทั้งเจ็ดประการของคริสตศาสนา (และพินัยกรรมชิ้นต่อไปจะเป็นตัวแทนของคุณธรรมข้อใดเช่นกัน)

ถึงแม้เล่ม 5 "Lady Friday" จะยังไม่วางจำหน่าย แต่ผมก็คิดว่าเราน่าจะมีเบาะแสเพียงพอในการ 'คาดเดา' สิ่งต่างๆ ที่จะปรากฏในเล่มนี้ โดยอาศัยข้อมูลจากหนังสือสี่เล่มก่อนหน้า ทั้งที่ผู้เขียนจงใจทิ้งเอาไว้ และที่ผู้อ่านสามารถคาดเดาได้เองถ้าสังเกตและคิดไตร่ตรองดีๆ

บาปของท่านหญิงวันศุกร์

เมื่อตัดชื่อบาปสี่ประการที่ปรากฏในเล่ม 1 - 4 ทิ้งไปแล้ว (วันจันทร์ - บาปเกียจคร้าน (Sloth) วันอังคาร - บาปละโมบ(Avarice/Greed) วันพุธ - บาปตะกละ (Gluttony) วันพฤหัสบดี - บาปโทสะ (Anger/Wrath) ก็จะเหลือเพียงสามประการ ได้แก่ บาปราคะ (Lust) บาปริษยา (Envy) และบาปอัตตา (Vanity/Pride) ซึ่งแน่นอนว่าผู้ดูแลที่เหลือ คือ ท่านหญิงวันศุกร์ วันเสาร์เลอเลิศ และ ลอร์ดวันอาทิตย์ ต้องโดนสาปให้ตกอยู่ใต้อำนาจบาปทั้งสามประการนี้คนละประการ

บาปอัตตา (Pride) ตัดทิ้งไปได้เลย เพราะอ่านมาจนจบเล่ม 4 แล้ว ผู้อ่านแทบทุกคนคงจับคู่บาปประการนี้กับวันเสาร์เลอเลิศได้แน่นอน มีหลักฐานตำตาปรากฏให้เห็นในจดหมายที่ส่งมาให้อาร์เธอร์ที่ค่ายทหารในวงกตยิ่งใหญ่ She ลงชื่อตัวเองไว้ด้วยความภาคภูมิใจว่า

วันเสาร์ พลเมืองที่เลอเลิศที่สุดในบ้านเบื้องบน (พฤหัสเจ้าศาสตรา หน้า 153)

เขายอมรับตัวเองอย่างนี้แล้วจะเห็นเป็นอื่นได้อย่างไรไหว ยิ่งไปกว่านั้น ชื่อของผู้ดูแลคนนี้ยังบ่งบอกตัวตนเสียเต็มที่ ลองดูสิครับ "วันเสาร์เลอเลิศ" หรือภาษาอังกฤษก็ว่า "Superior Saturday" ไม่ว่าจะใช้คำไหน ทั้ง "เลอเลิศ" และ "Superior" ก็แสดงเจตนาของ She ที่มองตัวเองเลิศเลอเพอร์เฟกต์ที่สุด และมองคนอื่น Inferior กว่าตัวเองทั้งสิ้น เหล่านี้คือคุณสมบัติของบาปประการแรกและประการที่ร้ายแรงที่สุด "Pride"

อย่างไรก็ดี มีผู้แย้งหลักฐานข้างบนว่าไม่น่าเป็นไปได้ เพราะเมื่อพิจารณาลำดับความร้ายแรงของบาปแต่ละประการแล้ว บาปอัตตาอยู่ในอันดับแรก รองลงมาคือบาปริษยา และผู้ดูแลที่มีศักดิ์สูงสุดก็คือ ลอร์ดวันอาทิตย์ ซึ่งถือว่าเป็น "หัวหน้าใหญ่" น่าจะเหมาะสมกับบาปที่ร้ายแรงที่สุดนี้ ส่วนวันเสาร์ซึ่งเป็นหมายเลข 2 น่าจะเป็นตัวแทนของบาปริษยาแทน (บางคนบอกว่าการที่วันเสาร์พยายามยกตัวเองเหนือคนอื่นก็เป็นผลมาจากความหวาดระแวงว่าตนจะด้อยกว่าคนอื่น ซึ่งเข้าข่ายบาปริษยา) ผมก็ไม่ขอโต้แย้งอันใด เพราะเข้าใจว่าคนเรามีความคิดเห็นต่างกันไปได้ เพียงแต่ผมก็ยังมีความเห็นตรงกับผู้อ่านส่วนใหญ่ และสามารถหาข้อโต้แย้งมาพิสูจน์ได้เช่นกัน ถ้าใครอ่านเล่ม 3 แล้วคงจำได้ว่าย่ำรุ่งของวันพุธเล่าให้อาร์เธอร์ฟังว่า

"วันเสาร์เลอเลิศเป็นคนดูแลกิจการงานประจำวัน ส่วนลอร์ดวันอาทิตย์จะเป็นคนคอยใคร่ครวญหรือตรึกตรองถึงสิ่งที่สูงส่งกว่านั้น อันไม่ใช่สิ่งที่ผู้ต่ำต้อยกว่าพึงรู้" (พุธเพชฌฆาต หน้า 150)

อีกทั้งในเล่ม 4 ร้อยโทผู้รักษาประตูก็บ่นเอาไว้ว่า

"...ฉันปิดประตูในบ้านไปหลายบานแล้ว แต่ไม่มีประโยชน์มากนักถ้าวันเสาร์สั่งให้เปิดออกอีกครั้ง แล้ววันอาทิตย์ก็ทำตัวไม่รู้ไม่ชี้..." (พฤหัสเจ้าศาสตรา หน้า 177)

แสดงให้เห็นว่าวันอาทิตย์มีอำนาจสูงสุดแต่ในนาม ส่วนวันเสาร์เป็นเจ้าแม่ตัวจริง She อาจจะอยู่ใต้คนคนเดียว แต่ก็ยังอยู่เหนือพลเมืองแห่งบ้านที่เหลือทั้งหมดซึ่งก็เป็นสิ่งที่คนที่กระหายอำนาจปรารถนากันนักแล

ที่สำคัญ ถึงบาปอัตตาจะร้ายแรงที่สุด ก็มิได้หมายความว่าจะต้องมาเป็นอันดับหลังสุดเสมอไป ดูอย่างเรื่องนาร์เนียสิครับ ในแต่ละเล่มของหนังสือชุดนาร์เนียจะมีเหตุการณ์ที่บ่งบอกถึงการกระทำบาปหนักเจ็ดประการไว้เล่มละประการ การกระทำบาปอัตตาจะอยู่ในเล่ม 5 "อาชากับเด็กชาย" (The Horse and His Boy) ส่วนบาปในเล่มสุดท้าย "อวสานการยุทธ์" (The Last Battle) กลับเป็นบาปริษยาแทน