[คลิกที่รูปเพื่อชมภาพขนาดใหญ่]

ชื่อ   ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณ ตอนที่ 1 นัยน์ตาสีเพลิง
แปลจาก   Shinrei Tantei-Yakumo : Akai-Hitomi was Shitteiru
ผู้เขียน   คามินากะ มานาบุ
ผู้แปล   นภสิริ เวชศาสตร์
สำนักพิมพ์   JBOOK (เจบุ๊ค) ในเครือบริษัท บลิส พับลิชชิ่ง จำกัด
พิมพ์ครั้งแรก   มีนาคม 2551
จำนวนหน้า   184 หน้า
ราคาปก   160 บาท
ISBN   978-974-05-5709-8

ว่าไง...

ไซโต ยาคุโมะ เกิดมาพร้อมดวงตาข้างซ้ายสีแดงเพลิง ทำให้เขาสามารถมองเห็นวิญญาณได้ ดวงตาอันผิดปกตินี้ทำให้เขาเป็นที่หวาดกลัวของคนรอบข้าง รวมทั้งแม่แท้ๆ ที่ทิ้งเขาไปตั้งแต่เด็ก บาดแผลในใจนี้ทำให้ยาคุโมะมีอคติกับคนอื่น ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ทั้งคนทั้งผี

จนกระทั่งวันหนึ่ง โอซาวา ฮารุกะ เพื่อนสาวร่วมมหาวิทยาลัยก็มาขอความช่วยเหลือจากพลังวิเศษของยาคุโมะ และทำให้ชีวิตสงบตามประสาคนสันโดษของเขาต้องวุ่นวายขึ้นนับแต่นั้น

"ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณ" (Shinrei Tantei-Yakumo) เป็นนวนิยายลึกลับสืบสวนญี่ปุ่นซีรีส์ใหม่ที่ สนพ.บลิสเลือกมาแปลขาย โดยเล่มแรกของชุดแปลเสร็จและออกวางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือครั้งที่ 36 ที่เพิ่งจบลงไป จากคำนำสำนักพิมพ์ ตอนนี้ซีรีส์ยาคุโมะที่ประเทศญี่ปุ่นออกมาถึงเล่มที่ 7 แล้ว และกำลังเข้าสู่ช่วงขาขึ้นของซีรีส์ โดยมีสถิติยอดจำหน่ายรวมตั้งแต่เล่มแรกถึงเล่มปัจจุบันทั้งสิ้นแปดแสนกว่าเล่ม ความโด่งดังนี้ก็ทำให้นวนิยายชุดนี้ได้รับการนำไปสร้างเป็นสื่อบันเทิงประเภทอื่น เช่น ละครทีวี ละครเวที และหนังสือการ์ตูน (Manga) อันเป็นธรรมเนียมนิยมของนิยายซีรีส์ญี่ปุ่นที่กำลังมาแรงแซงโค้ง

ยาคุโมะ ตอนที่ 1 "นัยน์ตาสีเพลิง" เปิดตัวด้วยบทนำสั้นๆ เล่าเรื่องราวตอนที่ยาคุโมะเพิ่งเกิดในโรงพยาบาล ตามมาด้วยคดีอีก 3 คดีที่ทั้งฮารุกะและตำรวจต้องอาศัยความสามารถของยาคุโมะมาช่วยคลี่คลาย

แฟ้มคดีที่ 1 ห้องปิดตาย  มิกิ ยูอิจิ และคาซุฮิโกะ แอบเข้าไปสำรวจอาคารร้างของมหาวิทยาลัยในตอนกลางคืน และได้พบกับ "บางสิ่ง" ในห้องปิดตายในอาคารหลังนั้นจนพากันสติแตกไป ฮารุกะ เพื่อนสนิทของมิกิ จึงไปขอความช่วยเหลือจากยาคุโมะตามคำแนะนำของรุ่นพี่ ทั้งสองคนได้ทำความรู้จักและคุ้นเคยแบบมีปากเสียงกันพอสมควร และช่วยกันไขความลับของห้องปิดตายจนความจริงกระจ่าง

แฟ้มคดีที่ 2 อุโมงค์ปริศนา  ฮารุกะนั่งรถของทัตซึยะ หนุ่มเพลย์บอยที่ตามมาจีบเธอ เพื่อกลับบ้าน ระหว่างทางก็ลอดเข้าไปในอุโมงค์แห่งหนึ่ง พอเกือบจะถึงทางออกก็มีบางสิ่งวิ่งตัดหน้ารถไป ทัตซึยะเชื่อว่าตัวเองขับรถชนเด็กเข้า ฮารุกะลงมาดูก็ไม่พบอะไร แต่พอมองไปที่ปากอุโมงค์ก็เห็นร่างชโลมเลือดของผู้หญิงคนหนึ่งที่บาดเจ็บสาหัส สักพักร่างนั้นก็อันตรธานไปอย่างรวดเร็ว ฮารุกะเอาเรื่องที่พบไปเล่าให้ยาคุโมะฟัง และได้รับรู้เรื่องราวของอุโมงค์อาถรรพณ์ที่ว่ากันว่าเกิดอุบัติเหตุขึ้นเป็นประจำ

แฟ้มคดีที่ 3 เสียงเพรียกจากวิญญาณ  กลางดึกคืนหนึ่ง ฮารุกะตื่นขึ้นมาเจอเพื่อนชื่อชิโอริกำลังร้องเตือนให้เธอหนีไป จากนั้นก็ลุกไหม้ไปต่อหน้าต่อตาแล้วหายไป ฮารุกะใจคอไม่ดีจึงติดต่อชิโอริทุกวิถีทาง แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ จึงตีดสินใจไปขอความช่วยเหลือจากยาคุโมะ ทางด้านยาคุโมะก็กำลังรับปรึกษาคดีฆาตกรรมอำพรางให้นายตำรวจโกะโต ตำรวจสืบสวนที่รู้จักกัน ในที่สุด ทุกคนก็พบว่า คดีของโกะโตและเรื่องของชิโอริมีส่วนเชื่อมโยงถึงกัน

ว่ากัน...

ซีรีส์ยาคุโมะ นักสืบวิญญาณนี้ มีจุดแตกต่างจากนิยายลึกลับสืบสวนญี่ปุ่นเรื่องอื่นๆ ที่เด่นชัดจุดหนึ่ง คือ คดีทั้งหลายที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องอื่นมักไม่มีวิญญาณหรือเรื่องเหนือธรรมาชาติเข้ามาเกี่ยวข้อง หรือถ้ามีก็มีน้อยมาก และมักอธิบาย (หรือแถ) ด้วยหลักการทางวิทยาสตร์ได้ รูปคดีที่ดูลึกลับซ่อนเงื่อนเป็นผลงานของมนุษย์ที่วางแผนมาอย่างแยบยล และตัวเอกก็ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์ นิติเวชศาสตร์ ความรู้รอบตัว หรือกระทั่งลางสังหรณ์มาแก้คดี ตัวอย่างของเรื่องที่ยกมานี้ เช่น เดอะริง คินดะอิจิ ฆาตกรรมระดับ 7 (ของมิยาเบะ มิยูกิ) ฯลฯ

กลับกัน คดีทุกคดีในยาคุโมะเล่มแรก (และคิดว่าคงเป็นแบบนี้อีกหลายเล่ม) มีภูตผี วิญญาณ และเรื่องลึกลับเหนือธรรมชาติเข้ามาเกี่ยวข้องถึง 70-80 % และส่วนใหญ่ ยาคุโมะ ในฐานะที่เป็นพระเอก และนักสืบคนสำคัญของเรื่อง ซึ่งก็น่าจะเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในเรื่อง กลับไม่ค่อยได้แสดงความสามารถในฐานะนักสืบให้เห็นกันเท่าไหร่ ส่วนมากแก้คดีได้เพราะสอบถามจากวิญญาณของคนที่ถูกฆาตกรรมและวิญญาณเจ้าที่มากกว่า โดยเฉพาะในคดีที่ 2 ทำให้บางเรื่องดูจะขาดเหตุผลไปบ้าง (ถึงแม้ในเรื่องนี้ คำบอกเล่าของวิญญาณดูจะเป็นอะไรที่สมเหตุสมผลเหลือเกิน)

ในแง่ของความซับซ้อนซ่อนเงื่อน ถ้าไม่รวมเรื่องเบาะแสวิญญาณแล้ว แต่ละคดีก็ไม่ค่อยซับซ้อนเท่าไหร่ บางตอนดูรูปการณ์ไปเรื่อยๆ ก็พอเดาได้ว่าคนร้ายเป็นใคร หรือใครทำอะไรที่ไหนอย่างไร

ส่วนในเรื่องของอารมณ์เรื่องนี้เป็นเรื่องลึกลับสืบสวน มีผีๆ สางๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง ฉะนั้นก็ควรจะน่ากลัวในระดับหนึ่ง แต่ไม่รู้ทำไม คุณภูมิอ่านแล้วกลับรู้สึกเฉยๆ ไม่รู้ว่าเพราะการดำเนินเรื่องส่งผลให้เรื่องมุ่งไปที่การไขคดีมากกว่าวนเวียนอยู่ในส่วนของเรื่องลึกลับ เพราะตัวยาคุโมะคุ้นเคยกับวิญญาณ (ก็เห็นมาตั้งแต่เกิดนี่) เลยถ่ายทอดออกมาให้คนอ่านรับทราบแบบธรรมด๊าธรรมดา หรือเพราะคุณภูมิมันน่ากลัวกว่าตัวอะไรต่อมิอะไรในเรื่องกันแน่ (แต่คุณภูมิก็คิดว่าคดีที่ 2 น่ากลัวที่สุดในเล่มแล้วล่ะ)

อย่างไรก็ดี (เอาล่ะครับ เราจะเริ่มชมกันแล้วนะ) เรื่องนี้ก็ Entertain ผู้อ่านได้ดีมาก ทุกตอน (รวมทั้งบทนำ) เปิดตัวได้น่าสนใจ ดำเนินเรื่องรวดเร็ว ไม่เวิ่นเว้อร์ (วุ่นวาย + เยิ่นเย้อ) ตัวละครมีชีวิตจิตใจ มีเสน่ห์ ไม่งี่เง่า จนอ่านแล้วชวนให้อยากเอาใจช่วย ไม่ใช่สาปส่งให้รีบๆ ไปตายซะเหมือนบางเรื่อง มีการผูกและคลายปมเป็นระยะๆ กระตุ้นให้คนอ่านอยากติดตามไปจนจบเรื่อง เหตุการณ์ในแต่ละตอนมีการเชื่อมโยงถึงกัน มีการ