ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ดูท่าว่าถ้ารอให้คุณภูมิอัพบล็อกเรื่อง Report ทริปถั่วงอกนั่งรถไฟไปดางหาง น่ากลัวว่าคุณภูมิจะไม่เป็นอันได้ใช้บล็อกทำอะไรอย่างอื่นแน่ ฉะนั้นคุณภูมิขออนุญาตแจ้งไว้ ณ ตรงนี้ก็แล้วกันนะครับว่า ขอผิดสัญญาที่เคยบอกว่าจะลง Report ทริปถั่วงอกฯ หลังจากกลับมาแล้ว ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งหนึ่งที่พี่ก้อง พี่เอ๋ และพี่อัพเขาได้ประกาศไว้ก่อนจะพาพวกเราไปทริปกันก็คือ พี่ๆ นักเขียน a day ทั้งสามคนจะช่วยกันเขียนบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลา 4 วัน 4 คืนภายในทริปถั่วงอกให้ออกมาเป็นหนังสือหนึ่งเล่ม และหนังสือเล่มดังกล่าว (ถ้าไม่เกิดเหตุสุดวิสัยอันใดขึ้น) ก็จะได้ฤกษ์เปิดตัวในเดือนสองเดือนนี้แน่นอน ฉะนั้นเอาเป็นว่าเมื่อหนังสือบันทึกการเดินทางเล่มนี้คลอดออกมาเมื่อไหร่ คุณภูมิจะขอนำมาแนะนำลงบล็อกนี้ในฐานะที่เป็น Report ทริปถั่วงอกฯ แบบเป็นทางการก็แล้วกันนะครับ

เอาล่ะ ได้เวลากลับสู่โหมดปกติของจักรวาลส่วนตัวแห่งคุณภูมิซะที

เมื่อวาน (พฤหัสบดี 15 พ.ค.) คุณภูมิไปคุยเรื่องวิชา ป.โท ที่คณะ เสร็จแล้วก็ไปเดินกินลมชมวิวที่ไซเอิ้มแพ้ร้าเกิ้น (Siam Paragon) ตอนแรกกะว่าจะแค่ "ซื้อหน้าต่าง" (Window Shopping) ประหยัดเงินไว้รอจ่ายค่าชุดครุยสำหรับรับปริญญา แล้วก็ปล่อยให้กระเป๋าตังค์ได้พักฟื้นหลังจากทรมานมันไปกับนิยาย Brave Story ของ มิยาเบะ มิยูกิ (คนเขียนเรื่อง ICO) ฉบับภาษาอังกฤษ ที่คุณภูมิเพิ่งไปสอยมาสดๆ ร้อนๆ จากคิโนะคุนิยะสาขาเอ็มโพเรียม

แต่แล้ว พอเดินมาถึงร้านนายอินทร์ (ร้านที่อยู่ชั้นล่างนะครับ ไม่ใช่ชั้นเดียวกับคิโนะฯ) คุณภูมิก็ตะลึงเมื่อได้เห็น...

[คลิกที่ภาพเพื่อชมภาพขนาดใหญ่]

ชื่อ   อาณาจักรแห่งกาลเวลา ตอน ศุกร์รัตติกาล
แปลมาจาก   The Keys to the Kingdom: Lady Friday
ผู้เขียน   การ์ธ นิกซ์ (Garth Nix)
ผู้แปล   แสงตะวัน
สำนักพิมพ์
  
เอ็นเธอร์ บุ๊คส์ (Enter Books) ในเครือสำนักพิมพ์แจ่มใส: 2551
จำนวนหน้า   248 หน้า
ราคาปก   169 บาท
ISBN
   978-974-09-0296-6

ออกซะทีเฮ้อออออ!!!

ครับ มันคือหนังสือหนึ่งในสองเล่มที่คุณภูมิและแฟนๆ หนังสือชุด อาณาจักรแห่งกาลเวลา (The Keys to the Kingdom) ของนายการ์ธ นิกซ์ (Garth Nix) รอมานาน คือฉบับแปลไทยของตอนที่ 5 ของชุด ซึ่งชื่อต้นฉบับคือ "Lady Friday" นั่นเอง

The Keys to the Kingdom ฉบับภาษาไทยโดย สนพ.เอ็นเธอร์บุ๊คส์ (ในเครือแจ่มใส) เล่มที่ 5 นี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ศุกร์รัตติกาล" หน้าปกก็ยังคง concept สีประจำวันเช่นเดิม เล่มนี้ก็เลยได้โทนฟ้า Azure ไปตามที่คาด หนุ่มน้อยอาร์เธอร์ ตามสไตล์ของคุณหริรักษ์ มงคลพร ก็ยังคงเป็นตัวการ์ตูนหัวทรงสัปปะรดหน้าเอ๋อๆ น่ารักๆ เหมือนเดิม กำลังเต๊ะท่าอยู่บน The Beast ซึ่งเป็นร่างจำแลงของพินัยกรรมชิ้นที่ 5 ส่วนปกหลังเป็นภาพภูเขา (เขานะครับ อย่ามองเป็นน้ำตกไปเชียว คิดตาม common sense ที่ว่าต้นไม้ที่ไหนมันจะมาขึ้นบนน้ำตกสิครับ) และผืนน้ำของบ้านเบื้องกลาง ซึ่งเป็นทัศนียภาพหลักของบริเวณดังกล่าวของบ้าน (จำได้ว่าเคยบอกไปครั้งหนึ่งแล้วว่าภาพรวมของบ้านเบื้องกลางก็คือโรงพิมพ์ขนาดใหญ่ในรูปหุบเขาและทะเลสาบ)

จะว่าไป ต้นฉบับภาษาอังกฤษของเล่มที่ 5 นี้ ส่วนตัวรู้สึกว่าคนเขียนใช้ภาษาสลับซับซ้อนกว่าเล่มที่ผ่านมา อีกทั้งยังมีศัพท์เฉพาะที่ประดิษฐ์ประดอยขึ้นมาใหม่ให้อ่านไปปวดเฮ้ดไปเพียบ คุณภูมิไม่แปลกใจเลยครับที่คุณแสงตะวันใช้เวลาแปลเล่มนี้อยู่นานทีเดียว นานจนเกือบจะปล่อยให้ Superior Saturday ที่มีกำหนดจะออกช่วงเดือน ก.ค. น็อกรอบเอาแน่ะ

สำหรับเล่มวันศุกร์นี้ คุณภูมิขอไม่เล่าเรื่องย่อและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเรื่องอีกนะครับ เพราะเคยทำมาแล้วเมื่อครั้งที่เป็นเล่มภาษาอังกฤษ (หาอ่านได้จากเอ็นทรี่นี้ครับ) แต่ถ้าจะให้คอมเมนต์อะไร ก็ขอเป็นเรื่องชื่อเรื่องแล้วก็ภาพปกละกันครับ

ชื่อเรื่อง คุณภูมิไม่ค่อยเห็นด้วยที่ใช้ว่า "ศุกร์รัตติกาล" เพราะในตัวเนื้อเรื่องจริง เลดี้วันศุกร์ She ไม่ได้มีอำนาจควบคุมกลางคืนแบบเทพี Nyx แห่งเทวตำนานกรีก อีกทั้งไม่ได้ชอบอยู่ในมุมมืดด้วยซ้ำ ตัว She ออกจะชอบแสงสีเปล่งปลั่งวูบวาบ รักสวยรักงาม (ใครไม่เข้าใจลองอ่านเอ็นทรี่ที่คุณภูมิแปลบทนำของเล่มนี้ไว้ดูครับ) บรรยากาศของสถานที่ในเล่มก็มีที่มันมืดๆ หรือเป็นกลางคืนบ้าง แต่ก็ไม่น่าจะสำคัญถึงขนาดเอามาย้ำในชื่อเรื่อง ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าให้คุณภูมินึกชื่ออื่นเอง คุณภูมิก็นึกไม่ออกอยู่ดี ฉะนั้นก็ถือเสียว่าคุณแสงตะวันตั้งชื่อตอนได้เหมาะสมแล้วก็ละกันครับ

เรื่องปก ด้วยความที่คุณภูมิชอบสีโทนฟ้าๆ ทั้งตระกูล ไม่ว่าจะเป็น Blue, Indio, Cyan หรือ Azure ปกเล่มนี้จึงเป็นปกที่คุณภูมิลงความเห็นว่าสวยที่สุดในชุด ณ บัด now (ต้องรอดูเล่มวันเสาร์ เพราะคุณภูมิก็ชอบสีม่วงเหมือนกัน เหอๆ) โดยเฉพาะเมฆและประกายแสงที่เป็น BG ได้ใจคุณภูมิอย่างยิ่ง หักความชอบออกเล็กน้อยตรง look ของเจ้าอาร์เธอร์ (ปก Scholastic หล่อกว่ากันเยอะ!) กับหน้าตาของพินัยกรรม เพราะเมื่ออ่านในเรื่องแล้ว พินัยกรรมตัวนี้เป็นตัวแทนของคุณธรรมที่ชื่อ "Temperance" ซึ่งก็คือความรู้จักประมาณตน ความพอเหมาะพอควร ความถ่อมตน ไม่มักใหญ่ใฝ่สูง ไม่ลุ่มหลงกิเลสตัณหา (ตรงกันข้ามกับบาป Lust ของวันศุกร์) เจ้าพินัยกรรมตัวนี้ก็แสดงนิสัยตามลักษณะของคุณธรรมประการนี้เลย คือเป็นมังกรมาดคุณป้าผู้อารี (พินัยกรรมชิ้นที่ 5 นี้เป็นชิ้นแรกที่มีสรรพนามแทนตัวเป็น She) ซึ่งพอมาดูเจ้าตัวบนปกฉบับภาษาไทยแล้ว...เอ่อ...Reign of Fire มากเลยพี่ท่าน (แต่จะว่าไป ในเรื่องมันก็บอกว่าตัวพินัยกรรมในร่าง The Beast ก็ดูน่ากลัวผิดกับนิสัยเลย แล้วคุณภูมิก็นึกไม่ออกอยู่ดีว่าจะวาดมังกรให้มี look แบบใจดีๆ ได้ยังไงโดยไม่ให้ดูเป็นการ์ตูนเกินไป เอิ๊ก)

ทั้งนี้ ที่ว่าไปเป็นความรู้สึกส่วนตัวของคุณภูมิทั้งสิ้น ขอขอบคุณคุณแสงตะวัน คุณหริรักษ์ และกอง บก.เอ็นเธอร์บุ๊คส์และแจ่มใสสำหรับการเข็นหนังสือเล่มนี้ออกมาได้ในที่สุดครับ

ซื้อกลับบ้านมาแล้ว เอามาตั้งเรียงกับเล่ม 1-4 Colorful ได้ใจทีเดียว

 

อยากรู้จังว่าพอแปลครบ 7 เล่มจะยิ่ง Colorful ขนาดไหน

 

เอาล่ะ เล่มที่รอคอยหมดไปแล้วหนึ่งเล่ม มาพูดถึงอีกเล่มกันบ้างดีกว่าครับ

 

มีวันศุกร์ก็ต้องมีวันเสาร์ ซึ่งตามกำหนดการของเว็บไซต์ร้านหนังสือของฝรั่งหลายๆ เว็บ (เช่น Amazon.com) ระบุไว้ว่าจะวางจำหน่ายต้นเดือน ก.ค. คิดว่าร้านหนังสือต่างประเทศชั้นนำอย่างคิโนะฯ คงนำเข้ามาขายในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน ถึงตอนนั้นค่อยมาพูดกันเรื่องรายละอียดในเล่มอีกที

อย่างไรก็ดี ใช่ว่าในตอนนี้จะไม่สามารถแง้มเข้าไปในส่วนเนื้อหาของเล่ม 6 นี้ได้ เพราะคุณการ์ธ นิกซ์ ผู้เขียนได้ลงทุนอัดเสียงตัวเองที่อ่านบทนำและบางส่วนของบทที่ 1 ของเล่ม Superior Saturday มาปล่อยให้ download กันในหลายๆ เว็บไซต์ ซึ่งเพียงแค่บทนำก็ทำให้เราได้รู้อะไรกันมากโขทีเดียว เป็นต้นว่า

- วันเสาร์เลอเลิศ (Superior Saturday) ถึงแม้จะไม่ได้มีลำดับความสำคัญเป็น #1 ในบ้าน แต่ She ก็เป็นพลเมืองที่อาวุโสที่สุด คือเป็นพลเมืองคนแรกที่มหาสถาปนิกสร้างขึ้นมาจากสุญญะ จึงถือได้ว่ามีอายุมากที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากมหาสถาปนิกกับผู้ชรา แต่ในหมู่ผู้ใช้เวทแห่งบ้าน รู้กันดีว่าหล่อนเป็นเจ้าแม่แห่งวงการไสยเวทและอาคมที่อยู่เหนือจอมเวททุกคน

- วันเสาร์หน้าตาสวยทีเดียว (ซึ่งคุณภูมิคิดว่าไม่น่าจะสวยหยาดเยิ้มเหมือนวันศุกร์ แต่เป็นสวยแบบผู้มีอำนาจ สวยหยิ่งๆ ทำนอง Catherine Zeta Jones หรือ Queen Elizabeth I ตอนสาว) สูงประมาณ 8 ฟุต (240 ซม.) สวมเสื้อคลุม (Cloak) แบบพวกพ่อมดแม่มดชอบสวมกัน มีผมยาวสีฟ้าสด (Electric Blue) และบนศีรษะมีรัดเกล้า (Circlet) ทองคำคาดอยู่

- ดินแดนที่วันเสาร์ดูแลอยู่ ซึ่งก็คือบ้านเบื้องบน (Upper House) นั้นเป็นเสมือน Headquarter ของระบบรัฐวิสาหกิจทุกอย่างในบ้าน (ex. ลิฟท์ โทรศัพท์) สิ่งก่อสร้างทั่วไปในบ้านเบื้องบนจะมีลักษณะเป็นบล็อกที่โยงใยถึงกันด้วยระบบโซ่ขนาดมหึมา เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงลำดับการทำงานของพลเมืองในบ้านเบื้องบน บล็อกอันเป็นกรรมสิทธิ์ของพลเมืองคนนั้นก็จะโดนย้ายขึ้นลงซ้ายขวาด้วยระบบโซ่ ซึ่งมีพลเมืองชั้นต่ำๆ และเด็กของคนเป่าปี่คอยชักรอก บล็อกๆ พวกนี้ดูจะเรืองแสงสีเขียว ไม่ก็มีแสงไฟภายในเป็นสีเขียว ทำให้บรรยากาศทั่วทั้งบ้านเบื้องบนเป็นสีเขียวขจีดีดัก

- ตัววันเสาร์นั้นพำนักอยู่เหนือบล็อกๆ พวกนั้น อยู่บนหอคอยส่วนตัวของวันเสาร์ที่ตั้งตระหง่านกลางบ้านเบื้องบน สูงชะลูดพอจะให้วันเสาร์มองตรวจตราความเป็นไปทั้งหมดในบ้านเบื้องบนได้อย่างง่ายดาย กระนั้น วันเสาร์ก็ยังไม่พอใจหอคอยที่สูงลิบลิ่วของตัวเอง เพราะมันยังไม่ใช่สิ่งที่อยู่สูงที่สุดในดินแดนของเธอ

- ท้องฟ้าของบ้านเบื้องบนมักมีเมฆหนาปกคลุมเสมอ เหนือชั้นเมฆขึ้นไปจะเป็นเพดานสีเขียว ซึ่งก็คือพื้นของสวนไร้ที่เปรียบ (Incomparable Garden) สวนที่อยู่ชั้นดาดฟ้าของบ้าน ดินแดนในอาณัติของลอร์ดวันอาทิตย์ (Lord Sunday) รักษาการณ์ตำแหน่งประมุขของบ้านคนปัจจุบัน หลังจากมหาสถาปนิกหายไปนั่นเอง

- วันเสาร์ไม่พอใจอย่างมากที่วันอาทิตย์ได้เป็นผู้มีอำนาจมากที่สุดในบ้าน เพราะ She ยึดตามระบบอาวุโสแบบบางประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ชอบยึดกัน ทำนองว่า She เป็นพลเมืองหมายเลข 1 เกิดก่อนใครเพื่อน จึงควรจะมียศศักดิ์สูงที่สุดรองจากมหาสถาปนิก ไม่ใช่วันอาทิตย์ที่เกิดทีหลัง แม้ว่าจะเป็นถึงลูกของมหาสถาปนิกก็ตาม

- วันอาทิตย์ก็ดูจะรู้ว่าวันเสาร์อยากเลื่อยขาเก้าอี้ตัวเอง ก็เลยชอบแกล้งวันเสาร์ด้วยการสาปทางอ้อมว่า จะให้เฉพาะวันเสาร์เท่านั้นสามารถมองเห็นเพดานของบ้านเบื้องบน (ซึ่งก็คือพื้นของสวนไร้ที่เปรียบ) ถ้าหากมีพลเมืองของบ้านเบื้องบนคนใดนอกเหนือจากวันเสาร์แหงนหน้ามองฟ้า ก้อนเมฆก็จะลอยมาบดบังเพดานสีเขียวไว้จนมิด เป็นการหยามหน้าชนิดที่วันเสาร์ยอมไม่ได้เด็ดขาด

- วันเสาร์พยายามหลายต่อหลายครั้งที่จะสร้างหอคอยของตัวเองให้สูงขึ้นจนทะลุพื้นของสวนไร้ที่เปรียบ จะได้บุกยึดจากวันอาทิตย์ได้ แต่ก็ไม่เคยสำเร็จสักครั้ง เพราะสวนไร้ที่เปรียบไม่ได้ลอยอยู่เหนือบ้านเบื้องบนเฉยๆ แต่โดนค้ำจุนด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่ 4 ต้นตามแต่ละขอบมุมของบ้านเบื้องบน ต้นไม้พวกนี้ชื่อ ต้นเดรซิล (Drasil Tree) ซึ่งดูเหมือนจะเติบโตตามความคิดของวันอาทิตย์ ไม่ว่าวันเสาร์จะพยาย